بنى هاشم و بنى اميّه لب به سخن گشود و پس از حمد و ثناى خدا ، چنين فرمود : إنّ الإسلام دفع الخسيسة وتمّم النقيصة وأذهب اللائمة ، فلا لوم على مسلم إلّافي أمر مأثم وأنّ القرابة الّتي عظّم اللَّه حقّها وأمر برعايتها و أن يسأل نبيّه الأجر لَهُ بالمودّة لأهلها : قرابتنا أهل البيت . . . ؛ « 1 » به راستى كه اسلام كارهاى فرومايه را زدود و كاستىها را كامل كرد و سرزنش‌ها را از ميان برد ؛ اكنون هيچ سرزنشى براى مسلمان نيست مگر در گناه . به راستى خويشاوندى كه خداوند حقّ آن را بزرگ داشته و به مردم رعايت آن را دستور داده و اين كه پيامبرش به عنوان پاداش مهرورزى به خاندانش را بخواهد ؛ همان خويشاوندى ما اهل بيت است . . . . روايت ابن اثير ابن اثير جزرى نيز به تفسير اين آيه پرداخته است . وى در روايتى در اين زمينه مىنويسد :

--> ( 1 ) . شواهد التنزيل با تعليقه و حاشيه علامه محمّد باقر محمودى : 2 / 144 ، و به نقل از انساب الاشراف ، شرح حال معاويه و تاريخ مدينة دمشق ، شرح حال مروان بن حكم .